Reklama

Omadlają kapłanów

2018-05-02 09:46

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 18/2018, str. I

Karolina Krasowska
Przyjaciele Paradyża z Lubska z proboszczem i opiekunem grupy

W niedzielę 6 maja odbywa się doroczna pielgrzymka Przyjaciół Paradyża do naszego diecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego. Do Paradyża przybywają m.in. członkowie wspólnoty działającej przy parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Lubsku

Grupa z Lubska liczy obecnie 15 osób. Jej opiekunem jest ks. Adam Roguski. Od 2006 r. liderką wspólnoty jest Stefania Hepner. Głównym zadaniem Przyjaciół Paradyża jest codzienna, regularna modlitwa za całe duchowieństwo, za powołanych, o nowe powołania kapłańskie i zakonne oraz za Seminarium Duchowne w Paradyżu. – Codziennie odmawiamy dziesiątkę Różańca i modlitwę Przyjaciół Paradyża oraz inne modlitwy dodatkowe. Grupa jest aktywna, wszyscy należą do wspólnoty Żywego Różańca, zaś część osób do Stowarzyszenia Cudownego Medalika. Zawsze w pierwszy czwartek miesiąca adorujemy Pana Jezusa. Jest Msza św. i spotkanie formacyjne – mówi p. Stefania. – Takich mamy kapłanów, jakich sobie wymodlimy. Dlatego trzeba się za nich modlić, a nie tylko ich krytykować, bo nie ma niedobrych księży, są tylko mało omodleni – dodaje.

Od 2006 r. do grupy należy także Elżbieta Żochowska. – Jeden z omadlanych przeze mnie księży już odszedł do wieczności, jednak wciąż się za niego modlę i będę to robić do końca życia. Dla mnie osobiście ta modlitwa jest bardzo ważna, ponieważ mnie umacnia, jest bardzo wielką siłą – opowiada p. Elżbieta. – Modlę się za naszego proboszcza, który organizuje dużo spotkań z młodzieżą. Modlimy się za naszego opiekuna, ks. Adama. Każda z nas modli się za konkretnego kleryka, który formuje się w Paradyżu do przyszłej posługi kapłańskiej – dodaje p. Teresa Solak. Ks. Marian Bumbul tłumaczy, że jak kapłani modlą się za lud, tak lud wierny modli się za kapłanów pracujących w parafii, a także w intencji nowych powołań kapłańskich, zaś parafia, która nie rodzi powołań, staje się wymarła. – Często nas, kapłanów, krytykuje się, czasem mówi się źle o nas, dlatego w mojej pamięci zapadło stwierdzenie, że nie ma wśród nas złych kapłanów, są tylko tacy, za których się nie modli. Dlatego nasza grupa Przyjaciół Paradyża modli się za kapłanów w naszej parafii, ale także za tych posługujących w całej diecezji – powiedział proboszcz parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.

Tagi:
modlitwa wspólnota

Modlą się o wylanie Ducha Świętego

2018-10-03 08:07

Marek Zygmunt
Edycja świdnicka 40/2018, str. IV

Parafia WNMP Polanica Zdrój
Poświęcenia hotelu

Z kolejną ciekawą inicjatywą wystąpili ostatnio duszpasterze parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Polanicy. A że był to strzał w dziesiątkę, niech świadczy fakt, iż od pomysłu do jego realizacji upłynął bardzo krótki okres czasu. Otóż założyli Oni u siebie pierwszą w naszej diecezji wspólnotę modlitewno-ewangelizacyjną „Marana Tha”. To aramejskie słowo oznacza „Przyjdź Panie”. Tymi słowami pierwsi chrześcijanie na Wschodzie kończyli swoje spotkania.

Na terenie archidiecezji gdańskiej oraz diecezji: elbląskiej, ełckiej i pelplińskiej działa 59 takich grup ewangelizacyjnych. Mają one charakter nieformalny i znajdują się w nurcie Odnowy w Duchu Świętym. Ich celem jest nowa ewangelizacja i katechizacja dorosłych w parafii, do czego wzywał nas św. Jan Paweł II. Na spotkaniach w małych grupach pogłębiana jest znajomość Słowa Bożego oraz teologii katolickiej przede wszystkim w oparciu o Katechizm Kościoła Katolickiego. Program tych spotkań obejmuje: rozmowy na temat wiary i moralności chrześcijańskiej, Lectio divina (medytacje Słowa Bożego) oraz biblijną rewizję życia. Uzupełniają go trzy serie rekolekcji weekendowych. Składają się na nie: rekolekcje wyzwolenia w Jezusie Chrystusie, kurs teologii życia wewnętrznego – etap oczyszczenia oraz kurs teologii życia wewnętrznego – etap zjednoczenia z Jezusem w Duchu Świętym.

I właśnie takie weekendowe rekolekcje zorganizowano w Polanicy w ramach przygotowań do tegorocznego odpustu parafialnego. Przez dwa dni odbywały się w otwartym niedawno hotelu „Nowy Zdrój” na zaproszenie dyrektora tej placówki. Była to także piękna okazja do poświęcenia przez proboszcza ks. prał. Antoniego Kopacza tego obiektu i nadania imienia Świętej Rodziny.

Eucharystię sprawował i głosił homilię twórca i moderator wspólnoty „Marana Tha” w archidiecezji gdańskiej ks. prof. dr hab. Andrzej Kowalczyk, biblista, emerytowany wykładowca tamtejszego Wyższego Seminarium Duchownego, a nauki prowadzili animatorzy tego ruchu z Gdańska -Oliwy.

Przyświecało im hasło: „Dowiesz się, jak Twój Ojciec w niebie chce Cię uwolnić od zła”. W pierwszym dniu brało w nich udział ok. 60 osób, w drugim ponad 200 osób. A już dzień po ich zakończeniu do proboszcza ks. prał. Antoniego Kopacza przyszło jedenaście osób, z chęcią utworzenia w parafii takiej grupy ewangelizacyjnej. Ksiądz prałat nie krył zaskoczenia takim obrotem sprawy. – Staram się ciągle wnosić nowego ducha w życie naszej parafii i nieustannie myślę o nowych wspólnotach. Cieszę się, że moi wikariusze Mateusz Matusiak i Damian Kowalski nie tylko mnie w tym wspierają, ale i sami występują z różnymi inicjatywami duszpasterskimi adresowanymi zarówno do parafian, jak i licznie nawiedzających naszą świątynię kuracjuszy oraz pacjentów i personelu szpitala, których otaczamy kapłańską opieką – powiedział ks. prał. Antoni Kopacz. Dodał, że wspólnotę „Marana Tha” poprowadzi ks. Mateusz Matusiak.

W rozmowie z „Niedzielą Świdnicką” ks. prof. Andrzej Kowalczyk mówił: – Dwadzieścia lat temu spotkałem się z ruchem „Szkoła Ewangelizacji św. Andrzeja”, założonym przez biblistę meksykańskiego. Przez trzy lata w archidiecezji gdańskiej brałem udział w tej szkole. A potem doszedłem do wniosku, że te rekolekcje trzeba trochę przebudować. Były one wprawdzie nastawione na nawrócenie i powrót do Chrystusa, ale brakowało mi w nich tak ważnych tematów, jak Eucharystia, sakramenty pojednania, kult Maryi i Kościół. I dlatego też założyłem wspólnotę „Marana Tha” i przygotowałem nowe rekolekcje ewangelizacyjne właśnie z tymi tematami. Wielokrotnie przekonałem się, że kto przeżył takie rekolekcje, doświadczył odnowy duchowej, po prostu takiego rozgrzania przez Ducha Świętego. I zawsze ich uczestnicy chcą się dalej w tym kierunku rozwijać – podkreślił ks. prof. A. Kowalczyk i dodał: – Zauważyłem, że uczestnicy polanickich rekolekcji weekendowych byli bardzo otwarci na Ducha Świętego, na dary Boże.

Szczegółowe informacje na temat wspólnoty „Marana Tha” można uzyskać u ks. Mateusza Matusiaka, tel.74 868 13 85

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jak dotrzeć do młodych obojętnych wobec wiary?

2018-10-18 18:46

pb (KAI Rzym) / Rzym

Do ludzi młodych stojących z dala od Kościoła lub obojętnych wobec wiary trzeba posłać z całym zaufaniem i odwagą tych młodych, którzy są w Kościele, bo to są dla nich najbardziej naturalni świadkowie – uważa abp Grzegorz Ryś. Metropolita łódzki uczestniczy w trwającym w Watykanie zgromadzeniu Synodu Biskupów nt. młodzieży.

Tijana - stock.adobe.com

W rozmowie z KAI zwrócił uwagę, że aby młodzi będący w Kościele „chcieli pójść do swoich rówieśników, sami muszą najpierw przeżywać wiarę w sposób świeży, aktualny i tak intensywny, żeby im nie dawała spokoju”. – Wyjście do ewangelizacji jest zawsze miarą tego, w jaki sposób człowiek sam przeżywa swą wiarę. Nie możemy o niej nie mówić – tłumaczyli apostołowie. Bo to, czego doświadczyli w spotkaniu z Jezusem, jest tak ważne, że musieli się tym podzielić. Jeśli młodzi, których mamy w Kościele, nie będą mieli tego doświadczenia, to możemy zachowywać się trochę jak dzieci w piaskownicy – stać i tupać, i mówić, że my i tak mamy rację. Tylko z tego nic nie wynika – przestrzegł hierarcha.

Wskazał na potrzebę tworzenia miejsc spotkania z młodymi ludźmi, niezależnie od tego, czy są, czy nie są wierzący. – Musimy wiedzieć, co ich pozytywnie kręci, co jest dla nich istotną wartością, wokół której możemy się spotkać. I od niej wychodząc, potem dochodzić do wiary. Nie musi być tak, że Kościół wychodzi do młodych, od razu mówiąc im o Panu Jezusie. Oczywiście chodzi o to, żeby im o Nim powiedzieć. Ale najpierw potrzebne jest miejsce spotkania, którym są te wszystkie pozytywne wartości, które młodzi ludzie mają, niezależnie od tego, czy są, czy nie są wierzący – wskazał abp Ryś.

Wśród tych pozytywnych wartości wymienił rodzinę, „która zawsze znajduje się na pierwszym miejscu we wszystkich rankingach wartości ludzi młodych”, następnie przyjaźń, pracę i wolność. – Na tych czterech słowach można niezwykle wiele zbudować w spotkaniu z młodymi. I to w sposób praktyczny – zaznaczył metropolita łódzki.

Według niego, młodym ludziom, którzy poważnie traktują swoje marzenie o miłości, małżeństwie i rodzinie, „i niekoniecznie mają takie podejście, że chcą sobie załatwić kurs przedmałżeński w jeden weekend”, można zaproponować – tak jak chce papież Franciszek – „katechumenat rodzinny”.

Abp Ryś podkreślił, że młodym ludziom należy pomóc być wolnymi. – Bo każdy chce być wolny, a jednocześnie w naszym świecie możliwości uzależnienia się są wręcz nieograniczone. Trzeba więc stworzyć takie miejsce, w którym młody człowiek będzie mógł uzyskać wsparcie, kiedy jest na rozmaite sposoby zniewolony i potrzebuje odzyskania doświadczenia wolności – wskazał hierarcha.

Zaproponował stworzenie pośrednictwa pracy dla młodych ludzi, którzy kończą studia i szukają oferty pracy. Może to być zrobione „w minimalnym stopniu albo w żadnym stopniu wyznaniowo”, ale z pełną koncentracją na młodych.

Z kolei gdy chodzi o przyjaźń, potrzebna jest „przestrzeń spotkania, która jest nie wirtualna, ale realna”.

– Kiedy mówię o miejscu spotkania młodych, które nie jest od razu naznaczone konfesyjnie, tylko jest miejscem spotkania wokół takich tematów, jak: miłość, wolność, praca, przyjaźń, to mówię o tych młodych, którzy do kościoła niekoniecznie przychodzą. A do tego miejsca, w którym jest mowa o tym, co dla nich życiowo istotne, pewnie, daj Boże, przyjdą. Nie oddajemy się łatwej krytyce, mówiąc: „Jaka nieznośna jest ta młodzież!”, tylko przeciwnie, patrzymy, co jest w niej pozytywnego, niekoniecznie religijnego, wokół czego możemy się razem zebrać – wyjaśnił metropolita łódzki.

Wskazał też, że „pytanie o tych młodych, których nie ma w Kościele, jest pytaniem o sam kształt Kościoła”. – Żeby Kościół w ogóle był dla tych młodych jakimś znakiem zapytania, to musi być autentyczny, musi być ewangeliczny, musi się zmierzyć z takimi wymiarami samego siebie, w których jest antyświadectwem. Bez tego nie będzie spotkania – podkreślił abp Ryś.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Płyta - Wojna totalna 300x400

Wrocławskie wspomnienie o bł. ks. Jerzym

2018-10-19 02:44

Agnieszka Bugała

Agnieszka Bugała
Ks. Andrzej Dziełak

- Byliśmy przez dwa lata w jednej kampanii. Ludzie, którzy przeżyją razem czas wojska są potem jak bracia. To, czego doświadczyliśmy najdotkliwiej, to ściganie za modlitwę wspólną. A nas było ok. 30., przede wszystkim kleryków z seminarium. Zakaz, rozkaz, że nie wolno, trafiał w samo serce, bo chcieliśmy, chociaż wieczorem, wspólnie stawać przed Panem Bogiem. Były za to surowe kary. W nocy wymyślano alarmy, w dzień upokarzano podczas ćwiczeń. To był prymitywny, siermiężny socjalizm. Wtedy szefem ludowego wojska polskiego był Wojciech Jaruzelski.

Ks. Jerzy był drobnej postury, fizycznie nie był gigantem, ale wyróżniała go koleżeńskość, spokój i stanowczość. Dowódców miał prymitywnych, pamiętam ich po nazwiskach, ale dziś to dodawanie im niepotrzebnego rozgłosu. W kampanii były tzw. podpadziochy. Do takich należał ks. Jerzy. Miał dźwigać magazynki na poligon. To było duże obciążenie, i tym się obdarzało właśnie tzw. podpadziochę. Był zbyty słaby, wątły, aby dźwigać te kilogramy. Ale dźwigał. Doznawał upokorzeń i szykan. Przeganiali go w masce przeciwgazowej, bywało tak, że zasłabł Jureczek...

Szukali zawsze prowodyra, a on cieszył się autorytetem. Chcieli go złamać i wtedy mieć wszystkich. Ktoś to umiejętnie wypatrzył i w niego uderzał.

Nie mieliśmy świadomości, że to ze świętym spędzaliśmy czas w wojsku.

Wiadomość o zaginięciu ...Ja wtedy przeczuwałem, że to robota esbecji, i że oni go żywego nie wypuszczą. Rozmawiałem z nim w te ostatnie wakacje przed śmiercią. To była długa rozmowa. Pytałem, czy się boi, bo to już wtedy miało miejsce wrzucanie cegieł, straszenie. On spytał tylko: A co oni mi mogą zrobić, najwyżej mogą mnie zabić.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem