Reklama

Neoprezbiterzy 2018

2018-05-23 10:54


Edycja zielonogórsko-gorzowska 21/2018, str. VI

Bożena Sztajner/Niedziela

Sobota 26 maja 2018 r. to dzień narodzin do kapłaństwa Chrystusowego sześciu diakonów naszej diecezji. Z posługi bp. Tadeusza Lityńskiego w konkatedrze zielonogórskiej pw. św. Jadwigi Śląskiej zrodzą się nowi szafarze niezgłębionych tajemnic Boga

Ks. Dariusz Korolik, parafia pw. Matki Bożej Różańcowej w Jasieniu

Myślę, że bardzo wiele czynników złożyło się na to, iż odkryłem swoje powołanie do kapłaństwa. Na pewno bardzo wiele zawdzięczam swojej formacji w Ruchu Światło-Życie. To ona mnie ukształtowała i pozwoliła włączyć się aktywnie w Kościół, podjąć za Niego odpowiedzialność. Kiedy przebywałem w kaplicy Chrystusa Sługi w Krościenku w centrum Oazy, rodziło się we mnie pragnienie, żeby zrobić coś więcej. Niewątpliwie w podjęciu decyzji o pójściu do seminarium pomogli mi także kapłani, którzy towarzyszyli mi na mojej drodze życia. Ale chyba największy wpływ na odkrycie tego powołania miało Słowo Boże, które towarzyszyło i towarzyszy mi na tej drodze.

A co najbardziej wspominam? To te chwile, kiedy jako wspólnota seminaryjna przeżywaliśmy razem jakieś wydarzenia: święcenia diakonatu czy prezbiteratu, obłóczyny czy posługę akolitatu. W mojej pamięci pozostaną także chwile, w których mogłem uczyć się nowego patrzenia na powołanie od braci kleryków: starszych i młodszych. Jestem wdzięczny za czas wieczornych adoracji, gdzie mogłem klęczeć przed Tym, który mnie wybrał. Jedną z wielu rzeczy, których będzie mi brakowało, to uroczyste Nieszpory czy Jutrznia, w których uczyłem się odkrywać potęgę modlitwy brewiarzowej.

Ks. Marcin Krzyżanowski, parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gorzowie Wlkp.

Tym, co najbardziej pomogło mi odkryć powołanie, było doświadczenie Bożej miłości. Pomógł mi też przykład księży i świeckich, starających się żyć w przyjaźni z Jezusem. Spotkałem ich w parafii i w Odnowie w Duchu Świętym, do której należałem. Na drodze odkrywania powołania pomagał mi też przykład świętych, których życie mnie zafascynowało. Dziękuję Bogu za łaskę bycia nadzwyczajnym szafarzem Eucharystii. Trzyletni czas posługiwania w rodzinnej parafii przed wstąpieniem do seminarium pozwolił mi szczególnie doświadczyć Bożej obecności i bliskości.

Reklama

Tym, co najbardziej wspominam z czasów formacji, jest doświadczenie wspólnoty ludzi, których łączy to, że są uczniami Chrystusa, osób różniących się pod wieloma względami, pochodzących z różnych środowisk, których łączy to, że są wezwani przez Boga do szczególnej relacji z Nim. Dzięki formacji seminaryjnej miałem też możliwość poznania większej wspólnoty, jaką jest Kościół w całej jego różnorodności, przez udział w różnych praktykach, rekolekcjach i spotkaniach. Okres formacji był też dla mnie czasem dojrzewania jako człowieka i jako chrześcijanina, zdobywania wiedzy o sobie i pogłębienia wiary. Będę też wspominał piękno liturgii przeżywanej we wspólnocie seminaryjnej.

Ks. Bartosz Warwarko, parafia pw. św. Anny w Jordanowie

Moja formacja w Ruchu Światło-Życie, a także uczestniczenie w Diecezjalnej Diakonii Liturgicznej tego ruchu pozwalało mi jeszcze bardziej pogłębiać moją relację z Jezusem z perspektywy nastolatka. Mówię o pogłębieniu, ponieważ księdzem chciałem zostać od dziecka. Gdy rodzice zabierali mnie każdej niedzieli do Kościoła, już wtedy fascynowała mnie liturgia, a szczególniej rzecz ujmując obrzędy, które dla mnie, młodego chłopca, były na tyle tajemnicze, że w nich odkrywałem Boga. W trakcie dotychczasowego mojego życia Pan Bóg obdarzył mnie wieloma znakami, które mogłem odczytywać jako wezwanie do kapłaństwa. To wszystko mi pomagało.

Z czasu formacji seminaryjnej zabieram ze sobą relacje. Tę z Bogiem, ale także z moimi kolegami, których poznałem w czasie seminarium, zwłaszcza z tymi, którzy szli wraz ze mną jako wspólnota roku. Nieocenionym skarbem, który wspominam, jest możliwość codziennej adoracji Najświętszego Sakramentu. Myśląc o seminarium, mam przed oczami to wszystko, co wydarzyło się w moim wnętrzu, to, jak łamały się moje przekonania, wady, schematy codzienności.

Ks. Tomasz Westfal, parafia pw. Ducha Świętego w Zielonej Górze

Moje powołanie pomógł mi odkryć udział w pieszych pielgrzymkach. Ważne dla mnie były również wszelkiego typu wyjazdy młodzieżowe (Diecezjalne Dni Młodzieży, Lednica itd.). Jednak najistotniejsze w rozeznawaniu było codzienne życie. Uczestnictwo w powszednich Mszach św. parafialnych, nabożeństwach okresowych oraz udział w spotkaniach modlitewnych. To właśnie w codzienności mogłem stawać przed Panem Bogiem i pytać: Co Ty, Panie, chcesz, żebym robił? Jaki plan mi wyznaczyłeś?

Najbardziej z formacji seminaryjnej wspominam czas spędzony na modlitwie. Niezwykłą wartość dla mnie mają codzienne adoracje Najświętszego Sakramentu. Cenię sobie również współpracę z ojcem duchownym, który przez całą moją formację towarzyszył mi w przygotowaniu się do kapłaństwa. Z sentymentem będę wspominał sobotnie I Nieszpory, na które często „biegliśmy prosto z całodziennej pracy”, by nimi rozpocząć świętowanie niedzieli.

Ks. Rafał Witkowski, parafia pw. św. Mikołaja w Skwierzynie

Największą rolę w poznawaniu woli Pana Boga odegrało odczytywanie własnych pragnień i zainteresowań. Fascynacja liturgią, poczucie sacrum, radość z uczestnictwa we Mszy św. pokazywały mi, że Pan Jezus chce ode mnie czegoś więcej. Duży udział miała również modlitwa osobista. To podczas niej prosiłem Pana Boga, żebym dobrze wybrał swoją życiową drogę. Do odkrycia powołania przyczyniło się także świadectwo życia kilku kapłanów, którzy byli dla mnie wzorem oddania się Jezusowi.

Opuszczając seminaryjne mury, pragnę zostawić w swojej pamięci przede wszystkim dobre wspomnienia. Tym, co najbardziej utkwiło mi w pamięci, była atmosfera współpracy podczas dużych przedsięwzięć. Nie zapomnę również piękna celebracji liturgii oraz niesamowitego klimatu paradyskich ogrodów. Będę wspominał radość i żarty, jakie panowały wśród kleryków, zarówno na wykładach, jak i w czasie wolnym. Jest do czego wracać myślami...

Ks. Wojciech Żabiński, parafia pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Klenicy

Odkrycie i rozpoznanie powołania do kapłaństwa zawdzięczam mojemu proboszczowi ks. Dionizemu Łyduchowi. To on przyprowadził mnie do ołtarza, czyniąc ministrantem jeszcze przed I Komunią św. Był i jest dla mnie wzorem księdza oddanego ludziom, a zarazem Bogu i Kościołowi. To dzięki niemu spotkałem Boga w swoim życiu i zapalony jego świadectwem życia, chcę Boga dawać innym. Z pewnością duży wpływ miał też udział w Pieszych Pielgrzymkach Duszpasterstwa Rolników na Jasną Górę, a także świadectwo życia wielu kapłanów i sióstr zakonnych, których spotkałem.

Lata spędzone w seminarium niosą za sobą wiele wspomnień. Wśród nich zapamiętam dni skupienia i rekolekcje, a także pielgrzymkę do Rzymu na beatyfikację Jana Pawła II. Niezapomniany będzie klimat tego miejsca, Paradyż będzie dla mnie zawsze powrotem do doświadczeń bliskości Boga, a także tęsknoty za kościołem i ogrodami paradyskimi. Na pewno też zabieram ze sobą z tego Domu piękno liturgii, jaka jest tu sprawowana z wielką miłością i dbałością. Wśród tych wszystkich wspomnień zabieram także te osobiste, które będą mi towarzyszyć przez całe życie kapłańskie, to doświadczenie przeżytych wydarzeń i spotkanych osób w tym miejscu.

Tagi:
neoprezbiter

Nowi Robotnicy w Winnicy

2018-05-25 14:45

Agnieszka Bugała

Już jutro 26 maja o godz. 10.00 dziesięciu diakonów Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Wrocławskiej przyjmie z rąk abp. Józefa Kupnego święcenia kapłańskie. Uroczystość odbędzie się we wrocławskiej archikatedrze. Wyruszą, po sześciu latach formacji, by powołanie zamienić w służbę.

Agnieszka Bugała
Na zdjęciu diakoni z Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Już jutro zostaną kapłanami Chrystusa.

Jacy są? Bardzo różni. Jedni cisi, stojący raczej na uboczu, inni szybko nawiązują kontakt i chętnie opowiadają o sobie. Łączy ich świadomość tego, kim będą i ile zależy od tego, jak odpowiedzą na głos Pana Winnicy.

Zobacz zdjęcia: Nowi Robotnicy Winnicy

Czeka ich praca – drzewka ludzkich serc i sumień wymagają troski i zabiegania, aby owocować. Niektóre rodzą owoce pełne ciepłej słodyczy, ale wiele od lat nie było podlewanych, inne trawią choroby, karłowate owocują goryczą… Jakie gospodarstwo im się trafi?

Nie wszyscy przyjmą ich z otwartymi rękami – to wiedzą, są „posłani na pracę bez nagrody”.

Ale wiedzą też, że bez kapłana nie ma sakramentalnego spotkania z Chrystusem, chleb i wino przeistaczają się tylko w kapłańskich rękach, bez tych rąk nie ma Eucharystii.

Wiedzą, że Pan Winnicy nie zostawi ich bez pomocy.

Opowiedzieli nam o sowich duchowym mistrzach, wzorach do naśladowania w kapłańskim życiu.


Dariusz Zyśk:

Wzorem kapłaństwa, które chciałbym naśladować jest św. Alfons Liguori. Jako spowiednik odznaczał się autentycznym zafascynowaniem Bogiem i miłością do prostego człowieka, któremu chciał tego Boga zanieść. Stawiał trudne wymagania najpierw sobie, a dopiero potem innym dawał jako zalecenia.


Daniel Solarz:

Być jak św. Jan Maria Vianney, on ofiarował Kościołowi całego siebie: modlitwa, ubóstwo, pokora, zaparcie się siebie, dobrowolne umartwienia. Na wzór Chrystusa, darzył wiernych miłością, która gotowa była na wszelkie cierpienia bowiem „Kapłaństwo to umiłowanie Serca Jezusowego.”


Adam Bilski;

Osobą, której najwięcej zawdzięczam w kontekście mojego powołania i całego życia jest Jezus Chrystus – zna mnie dogłębnie i mimo tego nigdy nie wpadł na pomysł, żeby zrezygnować z tego, bym został Jego kapłanem. To jest dowód na to, że kocha mnie ponad wszystko i mimo wszystko. Takiej miłości względem ludzi wciąż się uczę. Ufam, że się uda!


Marcin Wachowiak:

Wzór do naśladowania w życiu kapłańskim… Myślę, że bł. Pier Giorgio Frassati. Trzeźwo myślący młody chłopak, który realizował swoje pasje. Nie zadowalał się przeciętnym życiem, poświęcił się całkowicie dla bliźniego, nie bał się tych najbardziej potrzebujących. Mówiąc krótko – po prostu kochał Boga i ludzi! Właśnie to inspiruje mnie w tym człowieku.


Wojciech Borowski:

W przygotowaniu do kapłaństwa starałem się najwięcej czerpać z postawy Maryi. Maryja nie przysłania Jezusa sobą, ale wiernie na Niego wskazuje. Taka postawa uczy mnie, by w przyszłej pracy duszpasterskiej przybliżać Jezusa człowiekowi i nie ulegać pokusie bycia na pierwszym miejscu. Kolejną cechą, której uczę się od Matki mojego Pana to przyjmowanie Słowa Bożego. Maryja przyjmowała Słowo Boże jak najcenniejszy skarb, nawet wtedy, gdy do końca go nie rozumiała. Ciągle uczę się tego od Maryi – bycia otwartym na Słowo Boga.


Sebastian Kocher:

Św. Jan Bosko to przewodnik, którego obrałem sobie jako przykład kapłańskiego życia. Praca wśród młodzieży i kult do Maryi Wspomożycielki Wiernych - to drogowskazy, które czerpię od Świętego Wychowawcy.


Krzysztof Kula:

Sł. Boży o. Dolindo Ruotolo jest kapłanem, który szczególnie mnie inspiruje i liczę na jego orędownictwo w swojej posłudze kapłańskiej. To, co najbardziej mnie ujęło w jego życiu, to bezwarunkowe zaufanie Bogu i cierpliwe znoszenie krzywd oraz całkowite oddanie się pracy duszpasterskiej.


Paweł Szydełko:

Od dłuższego czasu jestem zafascynowany postacią św. Matki Teresy z Kalkuty. Jej życiowe motto „wszystko dla Jezusa, wszystko dla Jezusa przez Maryję” stało się dla mnie inspiracją i zachętą, by wszystko co robię było uwielbieniem Jezusa w moich bliźnich, bo On właśnie tam jest spragniony miłości.



Lista diakonów archidiecezji wrocławskiej, którzy przyjmą jutro święcenia prezbiteriatu i parafie, z których pochodzą. To tam w niedzielę Neoprezbiterzy odprawią swoje Msze prymicyjne:

1. Bilski Adam (par. Św. Franciszka z Asyżu i Piotra z Alkantary w Namysłowie)

2. Borowski Wojciech (par. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Kątach Wrocławskich)

3. Góral Konrad (par. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Sułowie)

4. Kocher Sebastian (par. Św. Andrzeja w Środzie Śląskiej)

5. Kula Krzysztof (par. Opieki Św. Józefa we Wrocławiu)

6. Krzeszowiec Arkadiusz (par. Św. Karola Boromeusza w Wołowie)

7. Solarz Daniel (par. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Kątach Wrocławskich)

8. Szydełko Paweł (par. Najświętszego Zbawiciela we Wrocławiu)

9. Wachowiak Marcin (par. Św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu – Katedra)

10. Zyśk Dariusz (par. Podwyższenia Krzyża Świętego w Wysocku Wielkim)


Agnieszka Bugała

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Pielgrzymka Archidiecezji Częstochowskiej do grobów św. Jana Pawła II i św. Ojca Pio (28.09 – 07.10.2018)

2018-06-20 18:45

Archidiecezja Częstochowska

WENECJA – PADWA - MANOPPELLO – LANCIANO – SAN GIOVANI ROTONDO – MONTE SANT'T ANGELO – RZYM – WATYKAN – ORVIETTO – ASYŻ

o. Waldemar Gonczaruk CSsR

1 DZIEŃ: PT 28.09.2018

CZĘSTOCHOWA , godz. 15.00 podstawienie autokaru na parking przed Kościołem - godz. 15.30 – odjazd. Przejazd non stop przez Czechy , Austrię . Po drodze przyjazd do WIEDNIA – Wjazd na KAHLENBERG skąd ujrzymy nocną panoramę tego wspaniałego miasta – objazd Ringu – dalsza podróż do Włoch. W trakcie podróży jeden dłuższy postój na posiłek / prowiant własny uczestników /

2 DZIEŃ: SO 29.09.2018

Przyjazd do WENECJI na parking Tronchetto - rejs wynajętą łodzią po Lagunie Weneckiej. Po rejsie piesze zwiedzanie. Spacer rozpoczynamy od Placu Św. Marka – zdaniem Napoleona Bonaparte „najpiękniejszego salonu świata”. Następnie Bazylika Św. Marka - sanktuarium skrywające relikwie Św. Marka i najcenniejsze dzieło jubilerskie zwane Pala d’Oro - Złotym Ołtarzem, sprowadzone z podbitego w 1204 roku Konstantynopola. Będziemy również podziwiać Pałac Dożów oraz Most Westchnień. Spacer malowniczymi uliczkami do Mostu Rialto, czas wolny na posiłek. Przejazd do PADWY - nawiedzenie sanktuarium Św. Antoniego. Msza Św. w Bazylice. Przejazd do hotelu w okolicy Rimini. – Zakwaterowanie w hotelu Obiadokolacja, nocleg.

3 DZIEŃ: N 30.09.2018

Śniadanie. Przejazd do MANOPPELLO. Nawiedzenie kościoła Kapucynów gdzie od XVI wieku przechowywany jest Volto Santo - Cudowne Oblicze Jezusa Chrystusa, który, jak głosi miejscowa legenda, trafił do tego zapomnianego zakątka Włoch za sprawą "cudownej interwencji Niebios". około południa Msza Św. Przejazd do LANCIANO gdzie nawiedzimy miejsce pierwszego w historii chrześcijaństwa Cudu Eucharystycznego. W trakcie zwiedzania czas wolny na posiłek Przejazd do hotelu w SAN GIOVANI ROTONDO – Zakwaterowanie w hotelu Obiadokolacja, nocleg.

4 DZIEŃ: PN 01.10.2018

Śniadanie. Pobyt SAN GIOVANI ROTONDO . Nawiedzenie Sanktuarium Św. Ojca Pio z Pietrelciny – wizyta w muzeum mu poświęconym. Czas na modlitwę . W trakcie tego dnia przejedziemy do MONTE SANT'T ANGELO . Nawiedzenie Sanktuarium Świętego Michała Archanioła – jednego z najstarszych sanktuariów chrześcijańskich na świecie gdzie początki kultowi Świętego Michała Archanioła na górze Gargano dały cudowne wydarzenia, związane z objawieniami Świętego Michała jakie dokonały się w tym miejscu. Powrót do hotelu - Obiadokolacja, nocleg.

5 DZIEŃ: WT 02.10.2018

Śniadanie. W godzinach porannych msza św. w sanktuarium Św.Ojca Pio po której udamy się w dalszą drogę do MONTE CASSINO - chwila zadumy na Cmentarzu Żołnierzy Polskich. Następnie zwiedzimy Opactwo Benedyktynów, które założył Benedykt z Nursji w roku 529. Strategiczne położenie budowli, niedaleko ważnej drogi łączącej Rzym z Neapolem, sprawiało, że wielokrotnie klasztor stawał się celem prób zdobycia. Przejazd do hotelu we FIUGGI. – Zakwaterowanie w hotelu Obiadokolacja, nocleg.

6 DZIEŃ: SR 03.10.2018

Śniadanie. Przejazd do Stolicy Apostolskiej na Audiencję Generalną będącą spotkaniem głowy kościoła rzymsko-katolickiego z wiernymi w formie katechezy. Po zakończeniu audiencji udamy się na zwiedzanie Na spacer aby zobaczyć Fontannę di Trevi oraz Plac i Schody Hiszpańskie. Przejazd metrem do Bazyliki Matki Boskiej Większej zwanej również Bazyliką Matki Boskiej Śnieżnej. Następnie przejście do Bazyliki Św. Jana na Lateranie przy której znajdują się Święte Schody które według tradycji zostały sprowadzone z Ziemi Świętej do Rzymu przez św. Helenę – matkę cesarza Konstantyna. Msza. Św w Bazylice Św .Jana na Lateranie. Powrót do hotelu we FIUGGI. – Obiadokolacja, nocleg.

7 DZIEŃ: CZW 04.10.2018

Śniadanie. Przejazd do RZYMU - zwiedzanie rozpoczniemy mszą św. w Kościele Św. Ducha położonego w pobliżu WATYKANU. Następnie udamy się do Bazyliki św. Piotra w celu nawiedzenia grobu Św. Jana Pawła II i podziękowania Bogu za Jego kanonizację - wspólną modlitwą. Następnie rozpoczniemy zwiedzanie Bazyliki Św. Piotra - największego kościoła rzymskokatolickiego na świecie wybudowanego w miejscu w którym od 2 tyś lat chrześcijaństwa spoczywają doczesne szczątki namiestnika Chrystusa na Ziemi, pierwszego papieża - Św. Piotra. W bazylice będziemy również podziwiać najcenniejsze dzieła sztuki okresu odrodzenia i baroku. Wśród nich baldachim z brązu wykonany przez G.L. Berniniego i słynna Pieta M. Anioła - "najpiękniejsza rzeźba przeszłości, teraźniejszości i przyszłości." Po wyjściu z bazyliki udamy się pod Zamek Św. Anioła i rozpoczniemy spacer po „Wieczym Mieście” Na trasie naszego spaceru: Piazza Navona z fontanną „Czterech Rzek” Berniniego. Panteon – perełka architektoniczna wybudowana w I połowie II wieku n.e., jedyna antyczna pozostałość stojącą po dziś dzień w całości. Następnie przejdziemy na Plac Wenecki przy którym stoi pomnik przypominającym o wielkim dziele zjednoczenia państwa włoskiego w latach 1860-1870 i przedstawiający pierwszego jego króla Wiktora Emanuela II. Dalsze zwiedzanie miasta: przejście na Kapitol - miejsce od czasów antycznych uważane za serce duchowe , polityczne i kulturalne Rzymu. Z trasu widokowego na Kapitolu ujrzymy antyczne Forum Romanum a następnie dotrzemy pod najsłynniejszy amfiteatr świata - Koloseum.. Powrót do hotelu we FIUGGI. – Obiadokolacja, nocleg

8 DZIEŃ: PT 05.10.2018

Śniadanie. Przejazd do RZYMU. Przejazd na Via Appia – antyczną drogę przy której znajdują Katakumby. Zwiedzanie podziemnych cmentarzysk oraz msza Św w Katakumbach. Po mszy nawiedzenie kościółka Quo Vadis. Następnie nawiedzimy Bazylikę Św. Pawła za Murami. Wyjazd do ORVIETO. Nawiedzenie gotyckiej katedry w której przechowywane są relikwie Cudu Eucharystycznego z roku 1263 po którym rok później papież Urban IV ogłosił Święto Bożego Ciała. Przejazd od hotelu w okolicy CHIUSII – Zakwaterowanie w hotelu - Obiadokolacja, nocleg.

9 DZIEŃ: SO 06.10.2018

Śniadanie. Przejazd do ASYŻU . Nawiedzimy Kościół i grób Św. Klary .Następnie spacer przez centrum miasta W trakcie zwiedzania przerwa na obiad .Następnie złożymy wizytę w Bazylice Św. Franciszka. W bazylice nawiedzimy grób Św. Franciszka oraz będziemy podziwiać min. cykl 24 fresków mistrza Giotto. Msza Św. w Bazylice Św. Franciszka po której udamy się do Bazyliki S.Maria degli Angeli z Kaplicą Porcjunkuli – miejsca będącego kolebką zakonu franciszkańskiego a także miejsce śmierci świętego. W godz. popołudniowych wyjazd w drogę powrotną do Polski .

10 DZIEŃ: N 07.10.2018

Przejazd przez Czechy, Austrię, Niemcy. Po drodze jeden dłuższy postój na kolację / prowiant własny uczestników /. Powrót do CZĘSTOCHOWY w godz. popołudniowych. Zakończenie pielgrzymki

ŚWIADCZENIA :

ZAKWATEROWANIE:

7 noclegów w hotelach ** i *** pokoje 2,3 os. z łazienkami: 1 nocleg w okolicy Rimini, 2 noclegi w San Giovanni Rotundo , 3 noclegi w okolicy Rzymu, 1 nocleg w okolicy Chiusi ,

WYŻYWIENIE:

7 śniadań wzmocnionych, 7 kolacji składających się z 2 dań na ciepło, deseru i wody mineralnej + dodatkowy obiad w Asyżu

TRANSPORT:

Autokar z klimatyzacją, toaletą, video i barkiem

UBEZPIECZENIE:

Signal Iduna S. A.

CENA : 960,00 zł + 320Euro

Cena obejmuje : Zakwaterowanie , wyżywienie , transport , ubezpieczenie , pilota

Cena obejmuje poniższy program :

rejs w Wenecji

bilety na metro w Rzymie

Przewodnicy + słuchawki w Rzymie , Asyżu

bilety na autobus w SGR , kolejkę w Orvietto

bilety do Katakumb

dodatkowa obiadokolacja w Asyżu w dniu wyjazdu do Polski

słuchawki - system Alma Tour Guide *

* system Alma Tour Guide ( bezprzewodowy elektroniczny system komunikowania się pomiędzy pilotem / przewodnikiem a uczestnikami wycieczki powodujący , że podczas zwiedzania cały czas uczestnicy słyszą zarówno przewodnika jak i pilota grupy )

Informacje praktyczne

W zwiedzanych obiektach sakralnych obowiązuje odpowiedni ubiór (długie spodnie i spódnice oraz zakryte ramiona). Cena ewentualnych dodatkowych posiłków w trakcie zwiedzania we Włoszech ok. 12 EUR ( płatne przez uczestników indywidualnie ). Napoje do kolacji płatne dodatkowo: ok. 2-3 EUR na os.

UWAGA :

Organizatorzy zastrzegają sobie prawo możliwości zmiany kolejności zwiedzanych obiektów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Kard. Bertone we Wrocławiu

2018-06-21 20:01

eKAI

Arch. prywatne

Trzydniową wizytę we Wrocławiu rozpoczynał kard. Tarcisio Bertone – jeden z najbliższych współpracowników trzech papieży: św. Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka. Były watykański sekretarz stanu przybył do Wrocławia w związku z polskim wydaniem jego wspomnieniowej książki pt. „Moi Papieże”. Weźmie także udział w obchodach 50-lecia Papieskiego Wydziału Teologicznego.

Wstęp do polskiej wersji „Moich Papieży” napisał abp Józef Kupny. Metropolita wrocławski podkreśla, że chociaż na kartach książki kard. Bertone dzieli się swoim postrzeganiem siedmiu ważnych dla Kościoła i świata pontyfikatów, to nie jest to jednak kronika wydarzeń zza spiżowej bramy.

„Wspomnienia i relacje stanowią dla tego wybitnego hierarchy jedynie tło do tego, by mówić o Bogu – zauważył abp Kupny. Jego zdaniem autor nie opisywałby z taką pieczołowitością i dbałością o szczegóły poszczególnych wydarzeń, gdyby nie jego absolutne przekonanie, że nie pisze ludzkiej historii, ale historię obecności Boga w dziejach człowieka i dziejach Kościoła.

więcej o książce pisaliśmy tutaj:

http://wroclaw.niedziela.pl/artykul/36248/Siedmiu-papiezy-wg-kard-Bertone

Metropolita wrocławski zwrócił uwagę na myśl kard. Bertone, iż w trudnych dla Kościoła chwilach najważ­niejszą rzeczą jest zachowanie pełnej jedności z Ojcem Świę­tym. „W trudnych momentach mojego życia postępowałam zgodnie z zasadami świętości ‚lepiej jedna mniej doskonała osoba w jedności z Ojcem Świętym, aniżeli bardziej doskona­ła poza jednością'” – cytuje abp Kupny.

Kard. Bertone charakteryzuje w swojej książce siedmiu ostatnich Biskupów Rzymu, kreśląc specyfikę każdego pontyfikatu. Nie omija przy tym spraw trudnych, weryfikując fake newsy, powtarzane w kontekście wydarzeń, decyzji lub konkretnych osób.

Czytelnik poznaje m.in. kulisy ogłoszenia tzw. „Trzeciej tajemnicy fatimskiej”, negocjacji Jana Pawła II z abp. Levebrem, wydarzenia związane z wystąpieniem Benedykta XVI w Ratyzbonie, które – jak relacjonowano w mediach – zepsuły relacje ze światem islamskim czy jeden z najbardziej przykrych rozdziałów pontyfikatu Benedykta XVI, jakim był wyciek dokumentów z apartamentu pa­pieskiego poza Watykan, za sprawą osoby z najbliższego otoczenia papieża.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem